مدل اندیشه ی آلمانی

مدل اندیشه ی آلمانی
با وجود آنکه ایرانی و آلمانی تقریباً از یک نژاد اند -نژاد هندواروپایی -اما تفاوت چشمگیری در نحوه فکر کردن و مدل و الگوی اندیشه دارند.
معمولاً کودکان آرزو دارند وقتی که بزرگ شدند برای خودشان کسی شوند مثلاً بسیاری از کودکان آرزو دارند وقتی بزرگ شدند پلیس شوند یا مأمور آتش نشانی یا پزشک و مهندس. کودکان معمولاً وقتی بزرگ شدند و شغلی پیدا کردند، آرزو دارند در زمان پیری در آسایش باشند و برای سالهای سالمندی خود تدابیری را به کار میگیرند تا بتوانند در هنگام کهنسالی بدون دغدغه مالی زندگی کنند و هر از چندگاهی مسافرت بروند. اما همین پیران معمولاً وقتی که در آستانه ی پیری به آسایش ، رفاه ، ثروت و خواستههایی که داشتند میرسند ناگهان افکاری به سراغشان می آید که آسایش و ثروت نمیتواند از پس تحقق یافتن آنها بر آید زیرا آینده ای در زندگی خود متصور نیستند. از کودکی رویا و خیال و آرزو می توانست به سمت نوجوانی و جوانی حرکت کند و خیال پرداز را به دنبال خود ببرد و در جوانی می توانست خیال، او را به سمت میانسالی سوق دهد و در میانسالی به پیری گریز بزند اما حالا از پیری به کجا گریز بزند. تقریباً اکثر مردم جهان مسیر زندگی را از کودکی به نوجوانی و جوانی و میانسالی و پیری طی می کنند ولی در پیری با نوعی بنبست همچون دره ی نابودی مواجه می شوند .این قضیه خیلی ربطی به آن که خیال پرداز از بنیه اقتصادی خوب یا بدی برخوردار باشد ندارد. به اینکه در زمره ی افراد عالم و دانشمند باشد یا نباشد هم کاری ندارد .به اینکه انسان خوش قلب یا بی رحمی باشد و امثالهم هم ربطی ندارد بلکه ارتباط مستقیم به این دارد که آیا انسان به عالم بعد از مرگ و به ادامه زندگی بعد از گذر از دیوار و دروازه مرگ اعتقاد دارد یا ندارد . بیشتر آلمانیها و صاحبان تفکر و فلسفه مادی، زندگی را تا پشت دیوار مرگ میبینند و زندگی پس از آن را باور ندارند. آرزوها و پندارها و تخیلات آنها نیز از مرگ فراتر نمیرود. غربیها زندگی را از تولد جسمانی تا مرگ جسمانی اندازه می گیرند و برای جهان پس از مرگ پیش بینی ، پس انداز و برنامهریزی ندارند و این در حالی است که آلمانیها مسافرت سالانه جزیی از فرهنگشان است و همواره از مرزها گذر میکنند و همواره برای زندگی در مرزهای کشور های گوناگون تدارک میبینند. ابزار، کوله پشتی توشه ی دم دستی، لباس، چادر ولوازم گوناگون به همراه می برند و همچنین دقت دارند که برای زندگی در ورای مرز کشور خود، پول و اعتباری را با خود بردارند که رایج کشور و خاک جدید باشد و بسیار هم در این امور دقیق میباشند و این در حالی است که هیچ برنامه ای برای پس از گذر از مرز مرگ ندارند.